Inżynierska 4 – historia budynku
Budynek przy ul. Inżynierskiej 4 powstał w okresie międzywojennym na Nowej Pradze. Przed II wojną światową mieściło się tu kino „Era”, które obsługiwało mieszkańców szybko rozwijającej się dzielnicy.
W czasie okupacji niemieckiej działał tu legalny teatr „Niebieski Motyl”, a także kino. Pod koniec 1944 r., już po wyzwoleniu prawobrzeżnej części Warszawy, budynek stał się siedzibą zespołu Teatrów m.st. Warszawy. To właśnie tutaj 18 listopada 1944 r. odbyło się jedno z pierwszych przedstawień teatralnych w wyzwolonej Warszawie.
Szczególne znaczenie obiekt zyskał w styczniu 1945 r., gdy uruchomiono w nim kino „Syrena”, uznawane za pierwsze kino działające w powojennej Warszawie. Kino funkcjonowało aż do końca lat 80. XX wieku.
W latach 90. budynek wykorzystywał m.in. teatr Janusza Wiśniewskiego, a następnie został przekształcony w studia telewizyjne. W latach 2006–2012 nadawała stąd telewizja Superstacja, a obecnie obiekt jest związany z działalnością telewizyjną spółki Astro. W tym budynku w latach 1994-2025 wyprodukowano 3200 odcinków teleturnieju “Familiada”.
Budynki i miejsca w najbliższym sąsiedztwie
Dawne magazyny A. Wróblewski i S-ka (Inżynierska 3)
Naprzeciwko Inżynierskiej 4 znajduje się monumentalny zespół ceglanych magazynów z lat 1910–1914. Należały one do jednej z największych warszawskich firm przeprowadzkowych i magazynowych. Po wojnie służyły jako magazyny państwowe, a od lat 90. stały się miejscem działalności artystów i galerii. Kompleks jest wpisany do rejestru zabytków.
„Dom pod Syreną” – dawna zajezdnia tramwajowa
W pobliżu znajduje się również zabytkowa zajezdnia tramwajowa, zwana „Domem pod Syreną”, wzniesiona w latach 1921–1922. Jest ona świadectwem rozwoju komunikacji miejskiej na Pradze i nawiązuje do historii ulicy, której nazwa związana jest z przedsięwzięciami inżynieryjnymi przy elektryfikacji tramwajów.
Przedwojenne kamienice Nowej Pragi
Ulica Inżynierska jest jedną z niewielu warszawskich ulic, które zachowały dużą część przedwojennej zabudowy. Wzdłuż ulicy stoją kamienice z przełomu XIX i XX wieku, które przetrwały II wojnę światową w znacznie lepszym stanie niż zabudowa lewobrzeżnej Warszawy. Dzięki temu okolica zachowała autentyczny charakter dawnej Pragi.
Ulica Wileńska
Ulica Wileńska powstała około 1865 roku w związku z budową Dworca Petersburskiego. Była jedną z głównych ulic Nowej Pragi, a przez jej początkowy odcinek kursowały tramwaje konne łączące najważniejsze warszawskie dworce kolejowe. Dzięki temu mieszkańcy kamienicy przy Wileńskiej 19 mieszkali przy jednej z najważniejszych arterii komunikacyjnych dawnej Warszawy.
